Relacja matka-córka

Więź macierzyńska

W czasie ciąży i w ciągu pierwszych kilku miesięcy po porodzie więź między matką a dzieckiem ma kluczowe znaczenie dla noworodka. Ta relacja, niezbędna dla przetrwania noworodka, musi szybko ewoluować w kierunku indywidualizacji: matka musi nauczyć się uważać swoje dziecko za niezależną jednostkę, a nie za przedłużenie siebie. A to jest najtrudniejsza część! Aby stać się kompletną kobietą i budować swoją osobowość, trzeba zdystansować się od matki.

Fuzja matka

Zobacz też

Test: jaki masz związek ze swoim ciałem?

Dzwonisz do nich przynajmniej raz dziennie, inaczej popadniesz w kryzys. Nawet jeśli nie mieszkasz już z rodzicami, twoja mama nadal ma na ciebie duży wpływ i nie możesz żyć bez częstego widywania się (powiedzmy za dużo!). Zaufanie, rada... nie masz dla niej tajemnic! Twój związek jest pełen pasji.

Największe ryzyko? Że stawiasz ten związek ponad wszystko, do tego stopnia, że ​​odcinasz się od świata (przyjaciół, pracy...) i uniemożliwiasz pełne życie jako para: trzecia osoba może w rzeczywistości uznać tę sytuację za nie do zniesienia. Twoje uczucie kieruje się prawie całkowicie do matki, identyfikujesz się z nią, a ona ma tendencję do identyfikowania się z tobą, nie możesz już rozróżnić swoich uczuć.

Nadszedł czas, aby postawić dystans między tobą a twoją matką. Jest rzeczą oczywistą, że musisz robić to delikatnie, ponieważ nawet jeśli masz 30 lat, zerwanie więzi, która cię łączy, oznacza, że ​​ona cierpi, a tym samym sprawi, że będziesz cierpieć. Jednak konieczne jest podjęcie tego kroku, aby przywrócić równowagę między sobą i móc realizować swoje aspiracje bez poczucia winy wobec matki.

Matka rywalizująca

Wręcz przeciwnie, czasami relacje między matką a córką mogą być sprzeczne. Z matką rozmawiasz niewiele lub nic, nie dzielisz się niczym i rzadko się widujesz. W okresie dojrzewania twoje relacje były burzliwe i nigdy tak naprawdę się nie poprawiły.

Jeśli ta sytuacja jest trudniejsza do opanowania, podstawowym problemem pozostaje identyfikacja. Rywalizacja między matką a córką ma swój początek w kompleksie Edypa: aby uwieść ojca, dziecko musi brać przykład z matki, a jednocześnie musi ją odrzucić, ponieważ stanowi ona przeszkodę. Jeśli dziecko źle przeżywa tę fazę wzrostu, może zacząć żywić urazę do matki na poziomie nieświadomym.

Ostatecznie ci, którzy żyją tego typu związkiem, są nieustannie konfrontowani z matką, próbując zbudować diametralnie przeciwną osobowość. Wynik? Nigdy nie czujesz się na równi, a twoja relacja z matką jest pełna nieporozumień, wzajemnych i złożonych wyrzutów. Koniecznie musisz rozwiązać ten ukryty konflikt.

Znalezienie równowagi

Aby w pełni żyć jako aktywna kobieta, żona i/lub matka nie ma wielu rozwiązań, trzeba odciąć pępowinę! Musisz to robić delikatnie, bo mimo nieporozumień potrzebujesz matki tak samo, jak ona ciebie, ale konieczne jest znalezienie równowagi między zbyt nachalnym związkiem a nieistniejącą więzią. Nie musicie dzielić się wszystkimi sekretami, ale możecie się wzajemnie wspierać.

Pomóż mamie otworzyć się na innych i spędzać czas, aby mogła mieć intymne chwile tylko dla siebie. Ideałem byłoby, abyś stał się wspólnikiem, ale nie za bardzo, abyś mógł spokojnie żyć i zbliżyć się do macierzyństwa bez obsesji na punkcie strachu przed odtworzeniem tego samego wzoru z twoją córką!

Jeśli w kontekście zbyt namiętnej lub zbyt skonfliktowanej relacji z matką nie możesz się liczyć i znaleźć swojego miejsca, skorzystanie z pomocy psychologa może sprzyjać Twojemu rozwojowi osobistemu.

Tagi:  Rzeczywistość Starsza Para Styl Życia